Όπως τώρα έχουμε πλήρη συνείδηση ότι η γη είναι στρογγυλή και το τέλος της ήταν μια αυταπάτη, έτσι ακριβώς κάποτε θα συνειδητοποιήσουμε ότι ο -τουλάχιστον- τετραδιάστατος χωροχρόνος δεν έχει τέλος. Κι αν αφεθούμε να κάνουμε τον πλήρη κύκλο θα βρεθούμε πάλι στο ίδιο σημείο: Εδώ και Τώρα
William Blake Προφητικά
Χωρίς τον Ποιητικό ή Προφητικό χαρακτήρα, το Φιλοσοφικό και Πειραματικό γρήγορα θα έφτανε στη γνώση της αναλογικής σχέσης όλων των πραγμάτων και θά 'στεκε ακίνητο, ανίκανο να κάνει τίποτ' άλλο από το επαναλαμβάνει τον ίδιο ανιαρό κύκλο ξανά και ξανά.
Επομένως
Ο Θεός γίνεται όπως είμαστε εμείς, ώστε να μπορούμε εμείς να είμαστε όπως αυτός.
Εκδ. Χατζηνικολή, 1986
Τα τρία ερωτήματα
- Ποια είναι η πιο σημαντική στιγμή στη ζωή σου;
- Ποιός είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή σου;
- Ποιο είναι το πιο σημαντικό που μπορείς να κάνεις;
- Ποιός είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή σου;
- Ποιο είναι το πιο σημαντικό που μπορείς να κάνεις;
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑΝΤΑΡΑ
Εγέρασα, μωρέ παιδιά, 'ς τους κλέφταις καπετάνιος,
τριάντα χρόνια αρματωλός, πενήντα χρόνια κλέφτης.
Θέλω ν’ αφήοω την κλεψιά, καλόγερος να γένω,
καλόγερος και γούμενος και ρασοτυλιμένος.
Δέκα χωριά νεχάλασα, τα ξαναφκειάνω πάλε,
δυο μοναστήρια χάλασα τα ξαναχτίζω πίσω.
Και σας χαρίζω τάρματα μαζί με την ευχή μου.
Να ρήνω και 'ς το θυμιατό μπαρούτι αντίς λιβάνι,
να μου θυμάη τον πόλεμο, τα περασμένα νιάτα,
σεις να χαλάτε την Τουρκιά, κ' εγώ να σας σχωράω.
[Ο Κώστας Ζαχαριάς, ο επιλεγόμενος Κωσταντάρας, ήτο γυναικάδελφος του αρματωλού Βρικόλακα, διεδέχθη δ' αυτόν εις το αρματωλίκι των Σαλόνων, της Δωρίδος και του Μαλανδρίνου κατά το 1740. Απέθανε φυσικόν θάνατον κατά το 1755.]
Νικολάου Πολίτη
"Ανθολογία Δημοτικού Τραγουδιού"
* Τουρκιά δεν είναι ο τούρκικος λαός, όπως μας λέει, και ο νοών νοείτω.
τριάντα χρόνια αρματωλός, πενήντα χρόνια κλέφτης.
Θέλω ν’ αφήοω την κλεψιά, καλόγερος να γένω,
καλόγερος και γούμενος και ρασοτυλιμένος.
Δέκα χωριά νεχάλασα, τα ξαναφκειάνω πάλε,
δυο μοναστήρια χάλασα τα ξαναχτίζω πίσω.
Και σας χαρίζω τάρματα μαζί με την ευχή μου.
Να ρήνω και 'ς το θυμιατό μπαρούτι αντίς λιβάνι,
να μου θυμάη τον πόλεμο, τα περασμένα νιάτα,
σεις να χαλάτε την Τουρκιά, κ' εγώ να σας σχωράω.
[Ο Κώστας Ζαχαριάς, ο επιλεγόμενος Κωσταντάρας, ήτο γυναικάδελφος του αρματωλού Βρικόλακα, διεδέχθη δ' αυτόν εις το αρματωλίκι των Σαλόνων, της Δωρίδος και του Μαλανδρίνου κατά το 1740. Απέθανε φυσικόν θάνατον κατά το 1755.]
Νικολάου Πολίτη
"Ανθολογία Δημοτικού Τραγουδιού"
* Τουρκιά δεν είναι ο τούρκικος λαός, όπως μας λέει, και ο νοών νοείτω.
Σιδερένια δάκρυα
...
Κλάψε, όσο αυτό το εφήμερο σύννεφο θέλει...
κλάψε, όσο αυτή η μονότονη βροχή κρατά,
όσο το χώμα της καρδιάς σου διψά κι όσο η δειλή υπερηφάνεια δε θέλει!
Κλάψε σαν παντοδύναμος ουρανός σ' αυτή τη γη!
όσο θέλει το σύννεφο για να σβύσει
όσο χρειάζεται ο πόνος να πνιγεί, όσο χρειάζεται η χαρά για να βλαστήσει...
Λεωνίδας Πολυδεύκης
Κλάψε, όσο αυτό το εφήμερο σύννεφο θέλει...
κλάψε, όσο αυτή η μονότονη βροχή κρατά,
όσο το χώμα της καρδιάς σου διψά κι όσο η δειλή υπερηφάνεια δε θέλει!
Κλάψε σαν παντοδύναμος ουρανός σ' αυτή τη γη!
όσο θέλει το σύννεφο για να σβύσει
όσο χρειάζεται ο πόνος να πνιγεί, όσο χρειάζεται η χαρά για να βλαστήσει...
Λεωνίδας Πολυδεύκης
Άγγελος Σικελιανός: Λόγος σπερματικός
... κάποιος από κείνους, πρωτοχορευτής και μόνος, σύντομα θα να 'πρεπε μιάν ώρα να χορέψει για όλους, με όλους τους μυημένους αδελφούς του, στο βωμό της Γης κι ανάμεσά τους, όλης του της μύησης τον τρανό και βαθυσήμαντο χορό.
Και θ' αρχινούσε από το έρεβος κι από το χάος, θα ξετύλιγεν ολόκληρο το Μύθο των γεννήσεων, πολυπρόσωπος κι ενιαίος. Και θα να κρατούσε ο ίδιος, μέσα απ' το όργιο, το κρυμμένο μέτρο...
Άγγελος Σικελιανός: Λόγος σπερματικός
Και θ' αρχινούσε από το έρεβος κι από το χάος, θα ξετύλιγεν ολόκληρο το Μύθο των γεννήσεων, πολυπρόσωπος κι ενιαίος. Και θα να κρατούσε ο ίδιος, μέσα απ' το όργιο, το κρυμμένο μέτρο...
Άγγελος Σικελιανός: Λόγος σπερματικός
Ο Π., βλέποντας με πληρότητα διαμέσου της δικής του πρόσκαιρης κενότητας, γνωρίζει μιαν απελπισία που υπερβαίνει την αυτοκτονία, κι αυτή είναι η απόλυτη απελπισία που συνδέεται με την έννοια της νιρβάνα. Πρόκειται για την πλήρη απαλλαγή από κάθε ελπίδα ασφάλειας, ανάπαυσης ή κέρδους, όπου ακόμα και η αυτοκτονία δεν είναι διαφυγή, εφόσον το «Εγώ» ξαναξυπνά σε κάθε πλάσμα που γεννιέται. Πρόκειται δηλαδή για την παραδοχή της τελεσίδικης ήττας κάθε τεχνάσματος του εγώ, κάθε ψευδαίσθησης...
https://awqu.blogspot.gr/
https://awqu.blogspot.gr/
Ήθελα να `μουν τσέλιγκας
Ήθελα να ’μουν τσέλιγκας, να ’μουν κι ένας σκουτέρης,
να πάω να ζήσω στο μαντρί, στην ερημιά, στα δάσα,
να ’χω κοπάδι πρόβατα, να ’χω κοπάδι γίδια,
κι ένα σωρό μαντρόσκυλα, να ’χω και βοσκοτόπια
το καλοκαίρι στα βουνά και τον χειμώ στους κάμπους.
Να `χω από πάλιουραν βορό και στρούγκα από ροδάμι,
να `χω και σε ψηλήν κορφή καλύβα από ρουπάκια,
να `χω με τα βοσκόπουλα σε κάθε σκάρον γλέντι,
να `χω φλογέρα να λαλώ, ν’ αντιλαλούν οι κάμποι,
να `χω και κόρην όμορφη στεφανωτή μου να `χω,
να μου βοηθάει στο σάλαγο, να μου βοηθάει στα γρέκια,
κι όντας θα τα σταλίζουμε τα δειλινά στους ίσκιους,
στης ρεματιάς τη χλωρασιά, μαζί της να πλαγιάζω,
να με κοιμίζει με φιλιά στους δροσερούς της κόρφους.
Κώστας Κρυστάλλης
Μείνετε αληθινοί στη γη
Σας εξορκίζω, αδελφοί μου, μείνετε αληθινοί στη γη, και μην πιστεύετε αυτούς που σας μιλάνε για υπεργήινες ελπίδες! Δηλητηριαστές είναι, είτε το ξέρουνε είτε όχι. Καταφρονητές της ζωής είναι, παρακμάζοντες και δηλητηριασμένοι οι ίδιοι, τους οποίους έχει βαρεθεί η γη: έτσι αφήστε τους να πάνε! Κάποτε βλασφημία ενάντια στο Θεό ήταν η μεγαλύτερη βλασφημία. Αλλά ο Θεός πέθανε, και μαζί και εκείνοι οι βλάσφημοι. Το να βλασφημήσεις τη γη είναι τώρα η πιο τρομερή αμαρτία, και το να επιτιμήσεις την καρδιά του μη γνωστέου υψηλότερο κι απ' το νόημα της γης! Κάποτε η ψυχή κοίταζε με περιφρόνηση το σώμα, και τότε αυτή η περιφρόνηση ήταν το ανώτερο πράγμα:- η ψυχή επιθυμούσε το σώμα να είναι αδύναμο, χλωμό, και πεινασμένο. Έτσι σκέφτηκε να ξεφύγει από το σώμα κι απ' τη γη. Ω, αυτή η ψυχή ήταν η ίδια αδύναμη, χλωμή, και πεινασμένη, και σκληρότητα ήταν η απόλαυση αυτής της ψυχής! Αλλά εσείς, επίσης, αδελφοί μου, μου λέτε: Τι λέει το σώμα σου για την ψυχή σου; Δεν ειναι η ψυχή σου φτώχεια και μόλυνση και ελεεινή αυταρέσκεια; Αληθινά, ένα μολυσμένο ρέμα είναι ο άνθρωπος. Κάποιος πρέπει να είναι θάλασσα, για να δεχτεί ένα μολυσμένο ρέμα χωρίς να μολυνθεί ο ίδιος.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)