Σιδερένια δάκρυα
...
Κλάψε, όσο αυτό το εφήμερο σύννεφο θέλει...
κλάψε, όσο αυτή η μονότονη βροχή κρατά,
όσο το χώμα της καρδιάς σου διψά κι όσο η δειλή υπερηφάνεια δε θέλει!
Κλάψε σαν παντοδύναμος ουρανός σ' αυτή τη γη!
όσο θέλει το σύννεφο για να σβύσει
όσο χρειάζεται ο πόνος να πνιγεί, όσο χρειάζεται η χαρά για να βλαστήσει...
Λεωνίδας Πολυδεύκης
Κλάψε, όσο αυτό το εφήμερο σύννεφο θέλει...
κλάψε, όσο αυτή η μονότονη βροχή κρατά,
όσο το χώμα της καρδιάς σου διψά κι όσο η δειλή υπερηφάνεια δε θέλει!
Κλάψε σαν παντοδύναμος ουρανός σ' αυτή τη γη!
όσο θέλει το σύννεφο για να σβύσει
όσο χρειάζεται ο πόνος να πνιγεί, όσο χρειάζεται η χαρά για να βλαστήσει...
Λεωνίδας Πολυδεύκης
Άγγελος Σικελιανός: Λόγος σπερματικός
... κάποιος από κείνους, πρωτοχορευτής και μόνος, σύντομα θα να 'πρεπε μιάν ώρα να χορέψει για όλους, με όλους τους μυημένους αδελφούς του, στο βωμό της Γης κι ανάμεσά τους, όλης του της μύησης τον τρανό και βαθυσήμαντο χορό.
Και θ' αρχινούσε από το έρεβος κι από το χάος, θα ξετύλιγεν ολόκληρο το Μύθο των γεννήσεων, πολυπρόσωπος κι ενιαίος. Και θα να κρατούσε ο ίδιος, μέσα απ' το όργιο, το κρυμμένο μέτρο...
Άγγελος Σικελιανός: Λόγος σπερματικός
Και θ' αρχινούσε από το έρεβος κι από το χάος, θα ξετύλιγεν ολόκληρο το Μύθο των γεννήσεων, πολυπρόσωπος κι ενιαίος. Και θα να κρατούσε ο ίδιος, μέσα απ' το όργιο, το κρυμμένο μέτρο...
Άγγελος Σικελιανός: Λόγος σπερματικός
Ο Π., βλέποντας με πληρότητα διαμέσου της δικής του πρόσκαιρης κενότητας, γνωρίζει μιαν απελπισία που υπερβαίνει την αυτοκτονία, κι αυτή είναι η απόλυτη απελπισία που συνδέεται με την έννοια της νιρβάνα. Πρόκειται για την πλήρη απαλλαγή από κάθε ελπίδα ασφάλειας, ανάπαυσης ή κέρδους, όπου ακόμα και η αυτοκτονία δεν είναι διαφυγή, εφόσον το «Εγώ» ξαναξυπνά σε κάθε πλάσμα που γεννιέται. Πρόκειται δηλαδή για την παραδοχή της τελεσίδικης ήττας κάθε τεχνάσματος του εγώ, κάθε ψευδαίσθησης...
https://awqu.blogspot.gr/
https://awqu.blogspot.gr/
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)