Ήταν κάποτε ένα βουδιστικό μοναστήρι σε μια άθλια αδιόρθωτη κατάσταση. Οι κήποι του Ζεν ξεροί, οι μοναχοί του παραιτημένοι και άλλη μια μάχη είχε ξεσπάσει ανάμεσά τους - για κάτι που είχε να κάνει με το feng-shui της τραπεζαρίας.

Τότε έτυχε να περνά ταξιδεύοντας ένας σοφός που αναζήτησε στο μοναστήρι καταφύγιο για τη νύχτα. Ο ηγούμενος τον υποδέχθηκε θερμά απολογούμενος που το μοναστήρι του δεν ήταν κατάλληλο καταφύγιο για έναν τέτοιο σοφό.
Ο σοφός δεν είχε που αλλού να πάει, έτσι έμεινε εκεί τη νύχτα. Το πρωί αποχαιρετώντας τον ηγούμενο, τον ευχαρίστησε για την φιλοξενία και πρόσθεσε ότι ήταν μεγάλη η τιμή του να κοιμηθεί κάτω από την ίδια στέγη με τον Βούδα.

Τον Βούδα; Ο ηγούμενος έμεινε άναυδος με αυτή την αποκάλυψη. Ο σοφός ήταν γνωστός για τη διορατικότητά του πέραν πάσης αμφιβολίας.
Ο σοφός κούνησε το κεφάλι του: ακριβώς, τον Βούδα.
Ποιος είναι; τον ρώτησε ο ηγούμενος. Δε μπορώ να σου πω γιατί ο Βούδας θέλει να είναι εδώ μεταμφιεσμένος. Η αποτυχία σας να τον αναγνωρίσετε είναι ο λόγος που είστε σε αυτή την άθλια κατάσταση.

Μόλις έφυγε ο σοφός ο ηγούμενος άρχισε να αναρωτιέται. Θα μπορούσε να είναι ο χοντρός και τεμπέλης Τζόε; Τι έξυπνη μεταμφίεση! Μήπως ήταν ο Μόε που προσποιείται τον εγωίσταρο; Ο κατάλογος των μοναχών μακρύς.
Το ίδιο βράδυ ανακοίνωσε στους μοναχούς τη ρήση του σοφού. Στην αρχή κοίταξαν ο ένας τον άλλο με καχυποψία, στη συνέχεια με ταπεινότητα: Ποιος θα μπορούσε να είναι;

Κι από τότε, χωρίς να γνωρίζουν σε ποιόν κρύβεται ο Βούδας, αντιμετώπιζαν ο ένας τον άλλο με τον βαθύτερο σεβασμό, αυτός ο σεβασμός του ενός στον άλλο έκανε ένα φως να λάμπει στα μάτια τους και πριν περάσει πολύς καιρός οι κήποι του Ζεν του μοναστηριού είχαν ανθίσει.

Have You Heard the Philosophy?