Εφτά τα πέπλα τύλιξα γύρω από τη καρδιά σου
Ύστερα τα ξετύλιξα και τ’ άπλωσα μπροστά σου
Αγάπης πρώτο μήνυμα απ’ τη μεγάλη μάνα,
Γη που τη λένε και γεννά άνθη και αηδόνια
Για να γελούν, να τραγουδούν τη μοναξιά του ανθρώπου
Εκείνου του θνητού θεού που πήρε μακρύ δρόμο
Λάμνοντας μεσ’ τις τρικυμιές με Ιούδες με Εφιάλτες
Ίσως για μέρα τρομερή, ίσως και γι’ άγια μέρα
Ανδρός που θε να υψωθεί να ιδεί το πρόσωπό του